|
“... Kelkfoje mi aĹdas pri homoj, kiuj kun komprenebla antaĹjuÄťo ĉagreniÄťas pro la
“ekzota” nomo, kaj sekve pensas havi kaĹzon por rifuzi la legadon de miaj libroj, sen esti leginta la enhavon de eĉ nur unu paÄťo. Aliaj volonte ricevus ekzaktan “tradukon” de la nomo. Sed mi ne povas helpi alie ol ke mi diras al la unua: “Se vi ĉagreniÄťas pro tio, ke mi skribas sub la nomo, en kiu sola mi laĹsone ekkonas min, kaj se tiu ĉi nomo sonas al vi tro
‹ekzote›, tiam nomu min kiel vi volas, sed legu tion, kion mi skribis ankaĹ por vi.” – Kaj al la alia: “Se vi nepre devas ‹pensi ion› aĹdante mian nomon, tiam estu pacienca tiom longe, Äťis vi povas
interne percepti la valorojn de lingvosonoj tiel same, kiel muzikisto perceptas la valorojn de sonoj prezentitaj en notoj.” ... Oni koncedu al mi la prudenton necesan por scii,
ke nur vivofremda malsaÄťulo povus esti tiom mallerta, ke li nunatempe drapirus sin per ekzote sonanta pseĹdonimo, sed oni ankaĹ devus vidi el la enhavo de miaj libroj, ke oni ne povas imputi al mi la malhoneston, kiu
estus necesa por elekti “pseĹdonimon” povantan Ĺťajnigi, ke mi estas homo de malproksima, fremda gento.
El la eldoneja broĹťureto “Warum ich meinen Namen fĂĽhre” (Kial mi portas mian nomon) Jam antaĹ kelka tempo mi laĹsence diris pri la tri silaboj “BĂ´ Yin Râ”, en eldoneja broĹťureto, ke ne temas pri tri “vortoj”, el kies
signifo oni povus eltiri ian sekretan sencon, kvankam kiel silaboj ili respondas al radikoj en antikvaj lingvoj, – sed ke tiuj ĉi sep literoj formas mian “nomon” ekvivalentan al mia substanca-spirita esto,
tial ke iliaj sonaj kaj signaj valoroj konformas al mia eterna spirita esenco, same kiel en muziko certa grupo da notoj, signeblaj per literoj, konformas al certa akordo. (La “Y” en “Yin” estu elparolata kiel
“Ü”, proksimume kiel la “W” en “Win” en la malnova altgermana lingvo [“Ĺin” en Esperanta transskribo – Rim. de la tradukinto], kaj ne povas anstataĹata per “J”. La cirkumfleksoj super “o”
kaj “a” signas prononcon longan.) El la postparolo de la libro “Briefe an Einen und Viele” (Leteroj al unu kaj multaj) |
